نمایه­ ی استنادی یک نوع پایگاه داده­ی کتاب­شناختی است، نمایه­ ای از استنادات بین انتشارات، که کاربر را قادر می­سازد به سادگی دریابد کدام مقالات جدید جای کدام مقالات قدیمی را گرفته­ اند. اولین نمایه­ های استنادی استنادات قانونی از قبیل استنادات Shepard بودند. در سال ۱۹۶۰، موسسه­ ی Eugene Garfield اطلاعات علمی، اولین نمایه­ی استنادی را جهت مقالات منتشر شده در مجلات آکادمیک معرفی نمود. در ابتدا نمایه­ی استنادی علوم (SCI)، و سپس نمایه­ی استنادی علوم اجتماعی (SSCI) و نمایه­ی استنادی هنر و علوم انسانی (AHCI) را معرفی کرد. اولین نمایه­ی سازی استنادی خودکار توسط Cite Seer در سال ۱۹۹۷ انجام گرفت. از جمله سایر منابع چنین داده­هایی می­توان به Google Scholar اشاره نمود.

سرویس­های نمایه­ سازی استنادی اصلی

  • ISI (که اکنون به بخشی از Thomson Scientific تبدیل شده)، نمایه­های استنادی ISI را به شکل چاپ شده و همچنین روی دیسک­ های فشرده ارائه می­دهد. این نمایه­ ها هم­ اکنون عموما از طریق وب و تحت نام شبکه ­ی دانش(Web of Knowledge) شناخته می­شوند، که به نوبه­ی خود بخشی از گروه پایگاه­های داده در شبکه­ ی دانش هستند.
  • Elsevier اسکوپوس(Scopus)­های منتشر می­نماید که تنها به شکل آنلاین در دسترس هستند و به طور مشابه جستجوی موضوع را با جستجوی استنادی و ردیابی در علوم و علوم اجتماعی ترکیب می­کنند.
  • نمایه­ی استنادی هندی، داده­های استنادی است که نشریات منتشر شده در هندوستان را تحت پوشش دارد. این نمایه موضوعات اصلی را از قبیل علمی، فنی، پزشکی و علوم اجتماعی دربرگرفته و هنر و علوم انسانی را هم شامل می­­ شود. پایگاه داده ­ی استنادی در هندوستان اولین در نوع خود می­باشد.

هر یک از این نمایه­ ها، نمایه­ای از استنادات بین انتشارات ارائه داده و مکانیزمی جهت بیان اینکه کدام اسناد جایگزین به کدام اسناد استناد می­کنند به همراه دارند.

این نمایه­ها از نظر هزینه بسیار متفاوت هستند: پایگاه داده­های ISI و Scopus از طریق اشتراک قابل دسترسی می­باشند. بعلاوه، CiteSeer و Google Scholar به شکل رایگان روی اینترنت موجودند.

با اینکه نمایه ­های استنادی در اصل به سبب بازیابی اطلاعات طراحی شده بودند، به طور صعودی جهت کتاب­شناسی و سایر مطالعات شامل ارزیابی تحقیقات مورد استفاده قرار می­گیرند. داده­ های استنادی هم اساس ضریب تاثیرگذاری(Impact Factor) نشریات محبوب است. تحقیقات بسیاری در رابطه با تجزیه و تحلیل استنادی صورت گرفته، که گاهی با عنوان علم­ سنجی(Scientometric) یا اگر بخواهیم به شکل دقیق­تر بیان کنیم کتاب­ سنجی(Bibliometrics) شناخته می­شود، کلمه ای که توسط Vasily Nalimov ارائه گردید. این زمینه با ظهور نمایه­ی استنادی علوم شکوفا شد، که هم­اکنون نزدیک به ۱۹۰۰ اثر را در خود دارد. نشریات پیشرو در این عرصه علم­سنجی، اطلاع­ سنجی(Infometrics) و نشریه­ی جامعه­ی آمریکایی علم اطلاعات و فن­آوری می­باشند. ASIST همچنین یک لیست پستی الکترونیکی با نام SIGMETRICS را در خود میزبانی می­نماید. این روش در حال تجدید فعالیت براساس اشاعه­ی گسترده­ی شبکه­ ی علوم و پایگاه داده­ ی اشتراک Scopus در بسیاری از دانشگاهها و ابزارهای استنادی رایگان موجود دانشگاهی از قبیل CiteBase، CiteSeerX، Google Scholar و Windows Live Academic سابق است (هم اکنون با قابلیت­های جانبی در Microsoft Academic Search موجود است) می­باشد.

تجزیه و تحلیل استنادی قانونی یک روش تجزیه و تحلیلی استنادی است جهت تجزیه و تحلیل اسناد قانونی و تسهیل درک اسناد انطباق تنظیمی مرتبط با اکتشاف استناداتی که تدارکات را به سایر تدارکات در همان سند یا بین اسناد گوناگون اتصال می­دهند. تجزیه و تحلیل استنادی قانونی از یک نمودار استنادی جدا شده از یک سند تشکیل شده، که اکتشاف الکترونیکی(E-Discovery) را تکمیل می­نماید.